Week 11 - II

 donderdag 11 april 2013: We gaan u allemaal missen!

Voor de allerlaatste keer naar Bwacha… het deed toch maar vies! Wat stond er vandaag nog op het programma: inhaalexamen voor de 4 leerlingen die maandag niet mochten deelnemen omdat ze hun boekje van Engels nog niet hadden betaald, die examens dan nog verbeteren en dan alle punten inleveren. De punten van deze vier studenten lagen duidelijk hoger dan de anderen. Enkele mogelijke verklaringen:

1. de andere studenten hadden de vragen doorgespeeld

2. ze hadden duidelijk begrepen dat ze heel goed moesten studeren

3. het zijn gewoon echte wiskunde knobbels.

Wat het juiste antwoord is, zal ik helaas nooit te weten komen.

Daarnaast was er natuurlijk ook tijd voor de traditionele afscheidsgesprekjes. De mannelijke leerkrachten probeerden nog een laatste keer om mij ten huwelijke te vragen, enkele andere leerkrachten probeerden nog mijn ketting en/of mijn gsm af te lutsen (als herinnering) en nog anderen hielden het bij mooie woorden zoals “ja, wij gaan u missen, maar de leerlingen ook. Ze willen geen andere leerkracht meer voor wiskunde”

Het moeilijkste moment vond ik toen Christine, één van de meisjes die naar een andere klas was moeten gaan maar nog regelmatig naar mij kwam om te babbelen of uitleg te vragen, naar mijn klas kwam en heel serieus vroeg of ze alstublieft niet mee naar België kon. Maar ja, dat gaat nu eenmaal niet zo vanzelf, hoe graag je dat soms ook zou willen. Want ik ben me er ook van bewust dat ze in België veel meer kansen zou kunnen krijgen dan dat ze hier in Zambia krijgt omdat ze een meisje is uit een vrij arm gezin.

Na de middag trokken Karen en ik nog naar de grond in Makululu. Eens in Makululu werden we al gauw gevolgd door een hoopje schoolmeisjes. En dat hoopje groeide snel aan. Eens op de grond, gingen we aan de slag met plastieken zakjes om een soort voetbal te maken. En daarna konden we spelletjes, zoals Chinese voetbal en jagersbal beginnen spelen. Ook al verstonden die kinderen geen woord Engels, zowel wij al de kinderen hebben ons geweldig geamuseerd.

Vrijdag 12 april 2013: overbezorgde ouders

Gisteren op weg naar school had ik mij bezeerd aan een takje en nu was er blijkbaar een kleine splinter in het wondje blijven steken. Ook al had ik het goed uitgewassen met zuiver water en als ik thuis kwam direct ontsmet, toch was het beginnen ontsteken. Het was pas deze avond dat ik de splinter ontdekte, dus toen de vader thuis kwam, vroeg ik of hij dat er uit kon krijgen omdat het mezelf niet lukte. Omdat het wat ontstoken was kreeg ik direct antibiotica en voor de pijn kreeg ik ook nog wat pijnstillers (die ik toch maar vriendelijk heb geweigerd) en dan moest ik onmiddellijk nakijken wanneer mijn laatste tetanusvaccinatie was geweest. Ja, dat bleek van ’93 geleden te zijn. Dus mocht ik morgen vroeg langskomen in de clinic voor een nieuwe. En dat allemaal voor een stom wondje.

’s Avonds hebben we, Karen, Miriam en ik, nog genoten van een bbq bij onze Zuid-Afrikaanse missionarisvrienden. En daar werd het bewijs geleverd dat het echt wel hoog tijd is dat ik terug naar België ga. Iets deftigs in het Nederlands opschrijven blijkt moeilijk te zijn. Dit is namelijk het resultaat van een recept dat we kregen voor een pumkincake:

1 cup sugar

175 g butter (soft)

3 eggs

3 cups cooked pompoen (soft)

7 eetlepels cakeflower

1 eetlepel bakingpowder

1 eetlepel salt

0,5 eetlepel kaneel

oven: 180°

1. beat sugar, butter & eggs together

2. Stirr mash (pumpkin) in

3. Sift flower, baking powder, salt en kanneel together

4. Zet 3 min in oven

Dit is een van de weinige lekkere Zambiaanse receptjes. Zeker eens uitproberen!

Weekend 13 & 14 april 2013: verwenweekendje Lusaka

Herinner je nog het gezin dat ik op de luchthaven was tegengekomen bij mijn aankomst? Awel, bij die mensen ben ik dit weekend op bezoek geweest. En ik voelde me eventjes helemaal in de zevende hemel.

Het begon al met de lunch: verse minestrone soep en daarna sla met komkommer en een bruine boterham. In Kabwe mag ik namelijk van mijn gastouders geen rauwe groenten eten (doen ze trouwens zelf ook nooit) wegens te groot risico op een voedselvergiftiging.

Daarna hebben we wat verhalen zitten uitwisselen en fotootjes zitten bekijken. En dan was het tijd om naar een BBQ te gaan. Een van Mie haar collega’s van VVOB had ons uitgenodigd. En wederom stond er verse rauwkost op tafel. Je kan je niet voorstellen hoe hard dat mij gesmaakt heeft. Maar het was ook super gezellig.

En wat het voor mij al helemaal afmaakte was de stilte! Geen muziek, geen tv, geen verkeer, geen geroep,… NIETS! Alleen maar stilte… zalig!

Zondagvoormiddag hebben we dan verschillende leuke adresjes bezorgd, waar zowel Mie en Raf als ik nog enkele souvenirtjes hebben ingeslagen om dan af te ronden en in loungecafé om mijn laatste portie verse groentjes in te slaan zodat ik er weer voor een weekje tegen kan. Een laatste week op pompoenbladeren en nshima!

Afscheid nemen valt zwaar, maar ik zal toch heel blij zijn om terug in België te zijn.

Week 11 - I

Zondag 7 april 2013: een hoopje ellende

Oké, ik zei gisteren dat ik thuis nog wat had rondgelummeld. En dat was ook waar, tot mijn ouders hier de ingeving kregen dat ze Shitima moesten gaan bezoeken. En ik kon niet anders dan meegaan. Nu, wat is Shitima? Eigenlijk is dat een combinatie van een community school, een weeshuis en een internaat. Ik moet toegeven, ik was onder de indruk toen ik daar aankwam. Super georganiseerd en in sommige klassen hadden ze zelfs computers! Ja, die paters hadden daar goed werk geleverd.

In plaats van daarna terug naar huis te rijden, vonden mijn ouders het nodig om meer dan een uur lang rond te rijden rondom Kabwe om mij van alles te laten zien; buiten de weidse velden viel er eigenlijk weinig te bespeuren. Maar om een of andere reden gaf het wel een vakantiegevoel.

Zondag zelf was één van die ellendige dagen. Een hoofd dat op ontploffen stond, geen energie,… niets. Veel valt er dan ook niet te vertellen.

Maandag 8 april 2013: studeren? Wat is dat?

Nog steeds heb ik barstende hoofdpijn, maar we moeten vandaag naar Bwacha: deel één van het examen staat op het programma. Zoals ik had verwacht, hadden de leerlingen veel te weinig tijd. Wat wil je, 23 vragen met een hoop deelvragen oplossen in twee uur…. Maar ja, regels zijn regels en ook ik moet die volgen. Ook al ben ik er soms niet mee akkoord. Daarbij kwam dan ook nog eens dat een aantal leerlingen niet mochten deelnemen aan het examen. Het departementshoofd van Engels kwam mijn lokaal binnen en het examen werd even stilgelegd, want alle leerlingen die niet betaald hadden voor een Engels boekje, moesten het lokaal verlaten. Een hoop tumult natuurlijk. Sommige van de leerlingen kwamen een halfuur later toch terug, nadat ze betaald hadden, vier leerlingen kregen uitstel tot morgenvroeg om te betalen en als ze dan alles in orde hadden gebracht mochten ze hun examen inhalen.

Dan het examen zelf, volgens mij hebben de meeste leerlingen toch niet deftig gestudeerd. Zo was er een vraag die we letterlijk in de klas hadden gezien en die al eens op een test was geweest en toch waren er maar enkele die die vraag juist hadden.

Na het examen waren er enkele leerlingen die een babbeltje wilden doen. Uit dat gesprek kon ik opmaken dat ze hier niet de studiegewoontes hebben zoals wij die kennen in België (of zoals ik die ken?). Blijkbaar is het normaal dat je nadat je je examen hebt gemaakt nog wat blijft rondhangen om te praten en dan naar huis gaat en een paar uurtjes gaat slapen, om dan nog eens eventjes uw boek/schrift vast te nemen. Ja, zo krijg je natuurlijk wiskunde niet gestudeerd hé, tenzij je een krak bent!

De resultaten vielen dan ook tegen.

Dinsdag 9 april 2013: de winter is op komst

Jaja, jullie gaan stilletjes aan richting zomer, wij gaan richting winter. En dat begin je te merken. Eerst en vooral, de nachten worden langer. De zon komt ondertussen pas op rond 6uur in plaats van rond 5uur en ’s morgens is het echt wel koud! De eerste uurtjes van het examen heb ik dan ook zitten rillen in het lokaal. Tot een uur of 10, toen begon het super warm te worden. Maar echt warm! Geen zuchtje wind en geen wolkje in de lucht.

Ook nu weer hadden de leerlingen te weinig tijd voor hun examen, maar nu hadden ze blijkbaar toch iets deftiger gestudeerd. Het examen van gisteren had dan toch een positieve bijwerking. De resultaten waren dan nog wel altijd niet goed, maar wel al beter.

Woensdag 10 april 2013: Afrikaanse humor

Ah… Afrikaanse humor… het is iets speciaals. Een voorbeeldje:

Een dief vlucht het bos in. Plots komt hij een leeuw tegen en hij weet dat hij niet snel genoeg kan lopen. Dus knielt hij neer en begint te bidden “Vader, vergeef me van al mijn zonden, maar laat me dit alsjeblieft overleven,….” Wanneer hij zijn ogen terug opent, ziet hij dat ook de leeuw aan het bidden is en vraagt dan: “ ah… jij bent ook Christelijk?”

Waarop de leeuw antwoord “Shut up, don’t you pray before you eat?!”

En dan nu het relaas van vandaag… wat iets minder grappig is, vrees ik.

De dag begon met een bezoek aan een community school. Dit project startte in 1999 met hetzelfde ideeëngoed en middelen als Unisport. Alleen, het resultaat is heel anders! Ongeveer 300 kinderen, over het algemeen weeskinderen, krijgen er dagelijks gratis onderwijs, gratis gezondheidszorg (inclusief gratis HIV-test, medicatie,…) en een gratis warme maaltijd. Maar ook dit project staat nog steeds voor grote uitdagingen, de lokaaltjes zijn veel te klein, gebrek aan leerkrachten,… Ik was er van aangedaan als ik zag hoe goed het project functioneerde en welk werk ze verrichten.

Daarna kon ik verder examens verbeteren en punten ingeven. En omdat het morgen onze (Karen en ik) allerlaatste dag op Bwacha is, hebben we nog koekjes gebakken als bedanking. Ze zagen er alvast heel smakelijk uit.