Week 7 - II

Donderdag 14 maart: Dear parent, We are inviting you for a meeting… x 50

Vandaag op Bwacha er nog wat definities doorgedramd, er zijn leukere lessen om te geven… Ach ja, dat moet ook soms gebeuren.

Dan op naar Unisport, in de hoop dat er daar vandaag wel iets te beleven viel. Aangekomen mocht ik direct een stuk of 50 briefjes schrijven om de ouders uit te nodig voor de meeting van komende maandag. En er bleken ook maar twee vrijwilligsters aanwezig te zijn vandaag. Eentje daarvan was maar een paar minuten voor mij aangekomen. En vanaf volgende week is de andere er 2 weken niet, eens benieuwd wat dat gaat geven.

Gelukkig kon ik vandaag wel les geven op Unisport, maar dat verliep niet van een leien dakje. Onderwerp: kloklezen; omstandigheden: Enkel een krijtbord van 1mx1m, witte krijtjes en niemand die Engels verstaat…

Vandaag kreeg ik toch een lichte paniekaanval toen bleek dat die kinderen er geen jota van snapten. Maar dat blijkt normaal te zijn in lagere scholen, hoorde ik achteraf. Zo weet ik ook weer in één keer waarom ik voor het middelbaar heb gekozen.

Maar dat was geen reden om de dag in mineur af te sluiten. Onderweg naar huis waren de mensen weer eens super vriendelijk, en vriendschappen zijn hier dan ook redelijk snel gesloten.

vrijdag 15 maart 2013: lawaai in het kwadraat

Amai, wat waren mijn leerlingen vandaag luidruchtig! Volgens mij hadden die van een hele voormiddag nog geen les gekregen en dan moet je daar het voorlaatste uur voor een weekend wiskunde gaan geven. Maar toch werd een leuke les, waar veel werd gelachen. En omdat de leerkracht van het laatste uur niet aanwezig was (hij was ergens in ’t stad, god weet wat aan het doen) heb ik dat uur ook maar ingepalmd, om dan tijdens de middag nog een bijles Pythagoras te geven. En de leerlingen vonden dat allemaal goed. Moet je in België niet proberen.

Maar nadien had ik toch wel hoofdpijn, gelukkig kon ik daarna thuis bekomen.

Want dat was nodig, het was namelijk niet alleen luidruchtig in mijn klas, maar ook in de leraarskamer.

En om de dag helemaal in stijl af te ronden, hadden we gepland om onze Zuid-Afrikaanse missionarissen nog eens op te zoeken. Maar helaas, pindakaas, waren ze niet thuis vandaag en was er dus geen barbecue. Volgende week dan maar.

Terug thuis hebben Miriam en ik alle aanwezige kranten uitgepluisd op zoek naar interessante artikels voor mijn eindwerk. Ja, sommige gewoontes krijg je er dus niet uit.

zaterdag 16 maart 2013: cultuurshock

Deze morgen begon mijn dag geweldig. Sinds 1 à 2 weken was de douche kapot en was er enkel koud water, maar gisteren avond heeft de vader de douche terug gerepareerd. Ah, zalig… een doucheke als je opstaat.

Iets minder zalig is het weer deze dagen. Dat lijkt meer op ons herfstweer, maar het is dan ook het regenseizoen voor iets. Alleen jammer van mijn was die niet droog geraakt…

Vandaag had ik dan ook tijd om mijn verzamelde krantenartikels wat nauwer te bestuderen. En dat zorgde voor de eerste echte cultuurshock. Oké, ik wist wel dat de gezinnen hier heel patriarchisch waren en dat traditie en respect hoog in het vaandel worden gedragen (dat heb ik hier in het gezin ook al in levende lijven ondervonden), maar vandaag werd ik met verstomming verslagen. Een krantenartikel over de positie van de vrouw in een huwelijk, en de rol die een meid mag opnemen (ja, rijkere gezinnen hebben hier vaak een meid in huis) quotes als deze volgde elkaar op in een razendsnel tempo “It is sad that marriage nowadays is not being taken seriously. Woman are suposed to take care of their husbands and are not supposed to allow their maids to take up ther role. Why would I allow the maid to cook and iron for me when I have a wife. Woman who feel they cannot cook or wash for their husbands just because they work should never get married.” Dit was nu een uitspraak van een man, maar ook vrouwen deden soortgelijke uitspraak, alleen iets zachter geformuleerd.

Ja, al diegene die dachten dat ik hier wel zou trouwen, schrijf dat maar op uw buik! Ik moet geen meid in mijn huishouden hebben, maar zelf ga ik ook niet de slaaf van een man spelen!

Ach ja, het is in ieder geval wel bruikbaar materiaal voor mijn eindwerk. Laat die discussies maar losbarsten in de klas!

Week 7 - I

Maandag 11 maart 2013: zo werkt het niet hé

Mijn dag begon vandaag nochtans zeer goed. Ik kon voor de verandering eens op een maandag lesgeven in Bwacha! En mijn leerlingen waren muisstil vandaag, kwam dat eventjes goed uit als er een hele les saaie definities op het programma stond.

Maar daarna liep het mis. Rond 10uur kwam ik zoals gewoonlijk aan op Unisport. Normaal zijn de lessen dan nog volop bezig. Maar vandaag niet, de vrijwilligers (3 maar deze keer) hadden besloten om er mee te stoppen voor die dag. En eigenlijk willen ze de school helemaal sluiten. Reden: vandaag was er geen water (is er eigenlijk nooit, wordt altijd met emmers aangevoerd) dus kunnen we geen lesgeven, en we willen stoppen omdat we niets in de plaats krijgen voor ons werk (ja, daarvoor noemt het ook vrijwilligerswerk hé mensen). En de ouders willen niet meer op de grond werken.

Ja, daar sta je dan als studente.

Vrijdag had Geoffrey wel naar mij ge-sms’t dat hij mij wou spreken, en via Karen had ik die dag ook vernomen dat hij mij al een week moest spreken (waarom dat die dan niet eventjes sms’t of belt is mij een groot raadsel), maar ja, wij hadden juist een weekendje Lusaka gepland, dus dat moest maar wachten tot dinsdag want dan is het weer eens een verlofdag.

Dinsdag 12 maart 2013: wist je dat…

Ik nog nooit zoveel gewandeld heb als de afgelopen weken?

Ik nog nooit zoveel kip heb gegeten als de afgelopen weken?

Ik nog nooit zoveel maïs(-producten) heb gegeten…. Straks verander ik zelf nog in een kip ;-)

Ik er een nieuwe verslaving bij heb, namelijk een suikerverslaving: alles wordt hier super hard gezoet. Voordeel: al de kilo’s die ik er de eerste weken had afgewandeld, zijn er netjes terug bij.

Ik nog nooit zoveel “goedemorgen” heb gezegd

Ze hier tot 14u goedemorgen zeggen? Pas daarna wordt het goedemiddag, terwijl ze hier toch al van 6-7uur meestal op de been zijn

Ik hier minder last heb van muggen dan in België

Ik heel blij ben dat ik nu niet in de Belgische sneeuwellende zit :-) 

Maar wist je ook dat ze hier serieus rond de pot kunnen draaien? En vooral Geoffrey dan?

Rond 14u zouden we normaal afspreken, maar het was al 16u gepasseerd vooraleer Geoffrey een teken van leven gaf. Hij had een aantal dingen die hij met ons wou bespreken, maar wij hadden ook nog wel een paar belangrijke mededelingen voor hem.

Man man, in plaats van to the point te komen… en maar rond draaien en maar rond draaien en nooit antwoorden op onze vragen.

Dit is zo een beetje het besluit:

• tegen eind deze week heeft Geoffrey de prijzen (op papier) voor de materialen voor het voetbalveld, dan kunnen we volgende week dat veld in orde brengen.
• maandag is er terug een meeting met alle ouders en vrijwilligers om over de toekomst van Unisport te praten (vroeger ging niet)
• voor de lessen is er geen zekerheid tot maandag, dan is er die meeting en moet "alles" duidelijk zijn

Frustrerend…. Toen we daar aan het babbelen waren, had ik op een gegeven moment wel iets van “dit gaat mijn petje te boven”. Maar ja, eventjes doorbijten, en dan zal alles wel weer op zijn pootjes terecht komen zeker?

Ah ja, voor ik het vergeet: het is Youth Day vandaag, dus aan alle jeugdige volgers: maar er een fijne dag van!

Woensdag 13 maart 2013: het geld groeit ook niet op mijne rug hé

Voordat ik vandaag naar Bwacha vertrok, ging ik eventjes langs bij Lukanga Primary School. Dit is een vrij grote basisschool hier in Kabwe, dus ik hoopte om daar wat te kunnen filmen voor mijn eindwerk. En deze keer had ik geluk: volgende week dinsdag mag ik langskomen…

Goed nieuws dus om de dag mee te beginnen.

Op naar Bwacha dan, daar heerste een gespannen sfeertje. Er was namelijk inspectie. Ik kwam juist op tijd aan om de conclusies/opmerkingen/… te horen. En tot mijn grote spijt, moet ik ze 100% gelijk geven. De resultaten van de leerlingen van Bwacha gaan jaar na jaar achteruit. (Op basis van graad 12 eindexamens die door de overheid worden afgenomen) Momenteel heb je op het einde van graad 12 in Bwacha een slaagpercentage lager dan 50%. Oorzaken

Leerkrachten gebruiken notities die ouder zijn dan de leerlingen

Leerkrachten geven de notities aan een leerling die dan alles op bord moet schrijven, terwijl de leerkracht zich gaat amuseren in de leraarskamer

Leerkrachten zijn ongewettigd afwezig

Leerkrachten geven 10 minuten les i.p.v. 40 minuten

….

En veel van deze dingen heb ik zelf al zien gebeuren. Ik zal ze vrijdag eens laten zien wat verantwoordelijkheid nemen is als leerkracht; bijlessen wiskunde tijdens de middag omdat een aantal leerlingen ziek waren.

Daarna trok ik vol goede moet met mijn camera en fototoestel op pad om mensen te interviewen voor mijn eindwerk. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Als je zo maar foto’s begint te trekken van bijvoorbeeld het lokale marktje, worden de mensen boos en beginnen ze van alles te roepen. En als je mensen aanspreekt voor een interview/foto willen ze natuurlijk geld. Zo was ik naar een “steenkapperij” gegaan vlak naast Unisport. Hier werken de mensen eigenlijk illegaal, ze stelen afvalgesteente van de oude mijnsite, verbrokkelen die stenen en verkopen die dan als bouwmateriaal. Maar van zou gauw ik mijn camera bovenhaalde, kwamen ze naar mij toegestapt want ik mocht daar niet filmen tenzij ik hen betaalde… eventjes 250 kwacha! Sorry, maar ik ben ook maar een student hé, en het geld groeit ook niet op mijne rug, ondanks dat ik blank ben.

Dat viel dus eventjes tegen. Ach ja, gelukkig heb ik mijn afspraak volgende week dinsdag op Lukanga Primary School.

Wat mijn eindwerk betreft wil ik nog een kleine oproep doen:

Zoals je misschien al weet gaat mijn eindwerk over de millenniumdoelstellingen. De bedoeling is om uiteindelijk een soort van workshop te ontwikkelen voor de 1e en/of 2e graad van het secundair onderwijs in België. Nu, om zo'n zwaar thema wat luchtig te houden, zou ik graag als introductie iets maken als dit: http://www.youtube.com/watch?v=R1MLtSeJd1g

Maar dat kan ik dus niet alleen! Ben je begin mei vrij en kan je mij helpen met zingen/rappen/opnemen/musiceren/dansen/... stuur dan een mailtje of post hieronder een reactie, dan kunnen we verder afspreken.

Alvast heel hard bedankt!